ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ — ਟੇਬਲ ਅੰਗੂਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ

ਅੰਗੂਰ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਲਗਭਗ 3,500 ਬੀ.ਸੀ. ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉੱਤਮ ਕਿਸਮਾਂ ਜੰਗਲੀ ਅੰਗੂਰ (Vitis vinifera) ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਅਸਲ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਅੱਜ ਉਪਲਬਧ ਟੇਬਲ ਅੰਗੂਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਬੇਰੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਫੰਜਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਘਰੇਲੂ ਬਗੀਚੀ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਲਾਸਿਕ ਅੰਗੂਰ ਫੰਗਲ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਰੋਕਥਾਮ ਵਾਲੇ ਇਲਾਜਾਂ ਨਾਲ ਸਿਹਤਮੰਦ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਲੀ-ਰੋਧਕ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਫਲੇਅਰ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਘਰੇਲੂ ਬਗੀਚੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਵੇਲਾਂ ਲਗਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਤਜਰਬਾ ਹੈ।

ਲਾਹੇਵੰਦ ਜਾਣਕਾਰੀ ਟਿਕਾਣਾ ਲਾਉਣਾ ਦੇਖਭਾਲ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣਾ ਪ੍ਰੂਨਿੰਗ ਓਵਰਵਿੰਟਰਿੰਗ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਕੀਟ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ

ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਉਤਪਾਦ: ਅੰਗੂਰ ਖਰੀਦੋ

ਟੇਬਲ ਅੰਗੂਰ ਬਾਰੇ ਦਿਲਚਸਪ ਤੱਥ

ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਨਾਮ: Vitis vinifera ssp. vinifera
ਹੋਰ ਨਾਮ: ਵੇਲ, ਵਾਈਨ, ਵੇਲ ਪੌਦਾ, ਅੰਗੂਰ, ਵੇਲ
ਦੀ ਵਰਤੋਂ: ਫੌਰੀ ਖਪਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਲਈ ਫਲ, ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਦਾ
ਮੂਲ: ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਖੇਤਰ, ਪੂਰਬੀ
ਫਲ: ਨੀਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਪੀਲਾ, ਲਾਲ, ਗੁਲਾਬੀ, ਗੁਲਾਬੀ
ਵਾਢੀ ਦਾ ਸਮਾਂ: ਇਸ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਸਮ, ਅਗਸਤ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ: ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਘੱਟ ਹਨ। ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਟੇਬਲ ਅੰਗੂਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ. ਅੰਗੂਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਸਵੈ-ਉਪਜਾਊ ਹਨ, ਭਾਵ ਇੱਕ ਵੇਲ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਝਾੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਕਾਫ਼ੀ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ।

ਕਿਸ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਵੇਲ ਸਭ ਤੋਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ?

ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ-ਮੁਖੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ , ਹਵਾ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਗ੍ਹਾ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ। ਟਰੇਲੀਜ਼ ਅਤੇ ਪਰਗੋਲਾ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਫਲ ਪੱਕਣ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਕੰਧਾਂ ਤੋਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਰੇਡੀਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਟੇਬਲ ਅੰਗੂਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਨਾ ਰੱਖੋਵੱਡੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਹੁੰਮਸ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ, ਸੰਕੁਚਿਤ ਅਤੇ ਰੇਤਲੀ ਮਿੱਟੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹਲਕੀ ਹੈ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿੱਠੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਨਮੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਲਾਂਟਰ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 30 ਤੋਂ 50 ਲੀਟਰ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਡੂੰਘਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅੰਗੂਰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬੀਜਣਾ ਹੈ?

ਬੀਜਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਪੁੰਗਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਥਾਂ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣਾ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਸੰਭਵ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਿੱਟੀ ਜੰਮੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਹਲਕੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੁੰਮਸ ਨਾਲ ਸਪਲਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਚ-ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਇਸ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ, ਤਰਜੀਹੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜੀ ਹੋਈ ਖਾਦ ਦੇ ਨਾਲ। ਭਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰੋ ਜੋ ਰੇਤ ਅਤੇ ਘੜੇ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੀ.ਐਚ. _ _ ਲਾਉਣਾ ਮੋਰੀ 40 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਚੌੜਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਅੰਗੂਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਓ ਕਿ ਗ੍ਰਾਫਟਿੰਗ ਪੁਆਇੰਟ(ਤਣੇ ਉੱਤੇ ਮੋਟਾ ਹੋਣਾ) ਲਗਭਗ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਤੋਂ 3 ਸੈ.ਮੀ. ਬੀਜਣ ਵਾਲੇ ਮੋਰੀ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਧ ਰਹੀ ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਉਪਰਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਭਰੋ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, 5 ਤੋਂ 10 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ, ਜੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਲਚ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਵਾਸ਼ਪੀਕਰਨ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਪੋਰਟ ਪੋਸਟ ਜਾਂ ਟ੍ਰੇਲਿਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਜਵਾਨ ਲੱਕੜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਬਨਸਪਤੀ ਦੇ ਵਧਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜਵਾਨ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸੂਲੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੋ। ਸਟਾਕ ਬਣਤਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 60 ਤੋਂ 100 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕੱਟ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤਣੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੇਲਿਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਟਿੱਕ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਲਿਸ ਸੰਘਣੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੰਘਣੀ ਨਾ ਬੀਜੋ।

ਸਾਡਾ ਬਾਗਬਾਨੀ ਸੁਝਾਅ: ਘਰ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੀਜਣ ਵੇਲੇ, ਵੇਲ ਨੂੰ ਕੰਧ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਕੋਣ ‘ਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੀਜਣ ਦੀ ਦੂਰੀ ਬਾਅਦ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਿਧੀ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ 1.5 ਤੋਂ 3 ਮੀਟਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਖਾਦ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?

ਕੱਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਨਮੀ ਅਤੇ ਲੋੜ-ਅਧਾਰਤ ਖਾਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਮਾਰਚ/ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਜੈਵਿਕ ਬਾਗ ਖਾਦ ਨਾਲ ਖਾਦ ਪਾਓ। ਇਹ ਜੈਵਿਕ ਖਾਦ humus ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਖਾਦ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁੱਕ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਨਿਯਮਤ ਕੱਟਣਾ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਇਹ ਅਣਚਾਹੇ ਨਦੀਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਪੱਕ ਖਾਦ ਜਾਂ ਮਲਚ ਦੀ ਇੱਕ ਮਲਚ ਪਰਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਦੇਖਭਾਲ ਉਪਾਅ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਵਾਨ ਵਾਈਨ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਦਾ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਾਡਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੁਝਾਅ: ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਾਲ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖਣਿਜ ਖਾਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਥੋੜੇ ਫਲ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਵੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਵੇਲ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੇਵਾਂ?

ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ 2 ਤੋਂ 3 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋੜਾਂ-ਅਧਾਰਿਤ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਾਰਸ਼ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 10 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਅੰਗੂਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਹੁੰਮਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਧੂ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਰਖਾ, ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਇਨਸੋਲੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਕੇ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਭੀੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਗਿੱਲਾ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਵੇਲ ਦੇ ਪੌਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੀਂਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਪਾਣੀ ਲਗਾਤਾਰ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟਾਂ?

ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਦਾ ਮਾਪ ਛਾਂਟਣਾ ਹੈ । ਅੰਗੂਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ‘ਤੇ ਉੱਗਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੋ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਲੱਕੜ ‘ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨੋਟ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਦੋ ਵਾਰ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:

ਫਰਵਰੀ/ਮਾਰਚ (ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਕਟੌਤੀ)

ਸਰਦੀਆਂ/ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਛਟਾਈ ਪੱਤੇ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਛਾਂਗਣ ਫਰੇਮਵਰਕ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਟੈਨੋਨਿੰਗ:

ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਖੌਤੀ ਸ਼ੰਕੂ ਕੱਟਦੇ ਹੋ. ਸਲਾਨਾ ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ 2 ਮੁਕੁਲ ਵਿੱਚ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬੋਅ ਵੇਲ ਦੀ ਛਾਂਟੀ:

ਵੇਲ ਦੀ ਛਾਂਟੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਲਾਨਾ ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ 8 ਤੋਂ 10 ਮੁਕੁਲ ਤੱਕ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਲਗਭਗ 80 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਡੰਡੇ ਇੱਕ ਚਾਪ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੇਲਿਸ ਜਾਂ ਸਪੋਰਟ ਪੋਸਟ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਾਈਡ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜੁਲਾਈ/ਅਗਸਤ (ਗਰਮੀ ਦੀ ਕਟੌਤੀ)

ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਪੁੰਗਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੌਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੱਧ ਮਈ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, 1.80 ਮੀਟਰ ਦਾ ਛੋਟਾ ਹੋਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਅਖੌਤੀ ਕੰਜੂਸ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਟਮਾਟਰ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪਿੰਚਿੰਗ ਵਾਈਨ ਇੱਕ ਉਪਾਅ ਹੈ। ਸਾਈਡ ਸ਼ੂਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਧੁਰੇ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੇਲਾਂ ‘ਤੇ ਡੰਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੱਤੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਅੰਗੂਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਲੀ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਜੂਨ ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵੇਲ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਰਦੀ ਕਰਾਂ?

ਨਿੱਘੇ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਹਲਕੇ ਜਲਵਾਯੂ ਵਿੱਚ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੋਟੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉੱਨ ਜਾਂ ਰੀਡ ਮੈਟ ਨਾਲ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮੂਨਿਆਂ ਲਈ, ਪੱਤਿਆਂ, ਬੁਰਸ਼ਵੁੱਡ ਜਾਂ ਮਲਚ ਨਾਲ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਰੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਠੰਡ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅੰਗੂਰ ਦੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ?

ਪ੍ਰਜਨਨ ਅਤੇ ਚੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਵੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਰੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੁੱਖ ਵਿਭਿੰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ (ਉੱਲੀ-ਰੋਧਕ ਕਿਸਮਾਂ) ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਹਨ। ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਢੁਕਵੀਆਂ ਹਨ।

ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਵੇਲ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲੱਗ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?

ਅੰਗੂਰ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉੱਲੀ-ਰੋਧਕ ਵੇਲਾਂ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਅਸਧਾਰਨਤਾਵਾਂ ਹਨ:

ਪਾਊਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ (ਅਨਸੀਨੁਲਾ ਨੈਕੇਟਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਓਡੀਅਮ ਟੂਸੇਰੀ)

ਉਪਜ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਉੱਲੀ ਰੋਗ ਹੈ। ਮਈ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪੱਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਮੀਲੀ ਪਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਵਾਨ ਟਹਿਣੀਆਂ ‘ਤੇ ਸਲੇਟੀ ਧੱਬੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਲ-ਭੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਲੀ-ਰੋਧਕ ਕਿਸਮਾਂ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਗੰਨੇ ਦੀ ਢਿੱਲੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕਥਾਮ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੌਦੇ ‘ਤੇ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਛਾਂਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਕੂੜੇ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਓ। ਇਹ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਬੇਰੀਆਂ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਚੇਚਕ ਦੇਕਣ

ਪੱਤੇ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਝੁਰੜੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸਲਈ ਚੇਚਕ ਦੇਕਣ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ, ਚੇਚਕ ਦੇ ਬਲਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਉੱਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਘਣਾ ਚਿੱਟਾ ਘਾਹ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੀਟ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚੂਸਣ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਵਿਗਾੜ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚੇਚਕ ਦੇਕਣ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਆਪਟੀਕਲ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਰਾਸੀਮ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸਲੇਟੀ ਉੱਲੀ

ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਗਿੱਲੇ ਅਤੇ ਠੰਢੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਛੰਗਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਗ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਲਟਕ ਜਾਣ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਸਕਣ। ਢਿੱਲੀ ਬੇਰੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਲੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ «ਨੋਬਲ ਰੋਟ» ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹਿੱਸੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੱਟੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਝੁਲਸਣ

ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਬੇਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭੈੜੇ ਜਲਣ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਪਟੀਕਲ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

 

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ — ਅੰਗੂਰਾਂ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਢੀ ਤੱਕ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?

ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਛੋਟੇ ਪੈਨਿਕਲ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਜਵਾਨ ਪੌਦੇ ‘ਤੇ ਉੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਤਾਕਤ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੇਲ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਵੇਲਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਕਲਮ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?

ਅੰਗੂਰ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਟਸਟੌਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਉੱਤੇ ਫਾਈਲੋਕਸਰਾ ਦਾ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਮਰ ਗਏ। ਫਾਈਲੋਕਸੇਰਾ ਅਮਰੀਕਨ ਵੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਅੱਜ ਤੱਕ, ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਲ ਦੇ ਰੂਟਸਟੌਕਸ ‘ਤੇ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫਾਈਲੋਕਸੇਰਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਣਗੌਲੀਆਂ (ਅਨਗਰਾਫਟਡ) ਵੇਲਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਅੰਗੂਰ ਨਾ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?

ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਕੱਟ ਦੁਆਰਾ ਵਧੇਰੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਇਹ ਕੱਟ ਉੱਲੀ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਸੰਕਰਮਣ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇੱਕ ਵੇਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਛਾਂਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਿਹਤਰ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਸੰਘਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੋਪਨੀਯਤਾ ਸਕ੍ਰੀਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?

ਬੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਬੀਜ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਗਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ, ਗੈਰ-ਸੱਚੇ ਬੂਟੇ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉੱਪਰ ਸੂਚੀਬੱਧ ਫਾਈਲੋਕਸੇਰਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ, ਇਹ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗ੍ਰਾਫਟ ਉਗਾਉਣ।

Related Posts

ਓਰੈਗਨੋ ਬੀਜਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ — ਕਲਾਸਿਕ ਪੀਜ਼ਾ ਮਸਾਲੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ

ਓਰੇਗਨੋ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਝੂਠੇ ਮਾਰਜੋਰਮ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜੜੀ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ । ਪੀਜ਼ਾ ਅਤੇ ਪਾਸਤਾ…

ਪੁਦੀਨੇ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਕਰਨਾ — ਕਲਾਸਿਕ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ

ਪੁਦੀਨਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚਾਹ , ਕੋਲਡ ਡਰਿੰਕਸ ਜਾਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਦਲਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੁਦੀਨੇ ਤੋਂ…

ਨਿੰਬੂ ਵਰਬੇਨਾ — ਨਿੰਬੂ ਝਾੜੀ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ

ਟਿਕਾਣਾ ਲਾਉਣਾ ਸੰਭਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਢੀ ਵਾਢੀ ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਰੋਗ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਉਤਪਾਦ: ਨਿੰਬੂ ਵਰਬੇਨਾ ਨਿੰਬੂ ਵਰਬੇਨਾ ਬਾਰੇ ਦਿਲਚਸਪ ਤੱਥ ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਨਾਮ: ਅਲੋਇਸੀਆ…

ਲਵੈਂਡਰ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ

ਇਸਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ , ਲੈਵੈਂਡਰ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੁਗੰਧ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰੋਵੈਂਸ…

ਫਿਜ਼ਾਲਿਸ — ਐਂਡੀਅਨ ਬੇਰੀ ਲਗਾਓ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਲਓ

ਫਿਜ਼ਾਲਿਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਂਡੀਅਨ ਬੇਰੀ ਜਾਂ ਕੇਪ ਕਰੌਸਬੇਰੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਜਾਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗ…

ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਦੇਖਭਾਲ — ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ‘ਤੇ ਸੁਝਾਅ

ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ। ਕਲਾਸਿਕ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਲਟਿਮਬੋਕਾ ਜਾਂ ਡੂੰਘੇ ਤਲੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਪੱਤੇ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੀਨੂ ਨੂੰ…